Επιστήμη
''16ος-18ος αιώνας ===
Αποτέλεσμα της αναβαθμισμένης σημασίας της θρησκείας ήταν και η [[Μεταρρύθμιση]], που είχε βαθιές συνέπειες στην ενότητα της Ευρώπης. Τα κράτη δε χωρίστηκαν σε θρησκευτικές γραμμές μόνο εξωτερικά αλλά και εσωτερικά από θρησκευτικές διαμάχες που συχνά υποδαυλίζονταν από τους εξωτερικούς εχθρούς. Η Γαλλία υπέστη αυτή τη μοίρα κατά τον 16ο αιώνα, στους πολέμους που έμειναν γνωστοί ως [[Γαλλικοί Θρησκευτικοί Πόλεμοι]]. Η [[Αγγλία]] αντιθέτως, απέφυγε για κάποιο διάστημα αυτή τη μοίρα χάρη στον [[Αγγλικανισμός|Αγγλικανισμό]] της [[Ελισάβετ Α΄ της Αγγλίας|Ελισάβετ]]. Μεγάλο μέρος της σύγχρονης [[Γερμανία]]ς είχε κερματιστεί σε μικροσκοπικά κρατίδια υπό τη θεωρητική επικυριαρχία της [[Αγία Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία|Αγία Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας]], που είχε επίσης διχαστεί με βάση θρησκευτικές γραμμές, ωσότου ο [[Τριαντακονταετής Πόλεμος]] αντικατέστησε τη θρησκεία με τον εθνικισμό ως κινητήρια δύναμη των ευρωπαϊκών συγκρούσεων.
Στη διάρκεια του πρώτου μέρους της περιόδου, ο [[καπιταλισμός]] αντικαθιστούσε το [[φεουδαλισμός|φεουδαλισμό]] ως κύρια μορφή οικονομικής οργάνωσης, τουλάχιστον στο δυτικό μισό της Ευρώπης. Τα διαρκώς υπό επέκταση σύνορα της αποικιοκρατίας οδήγησαν στην «Εμπορική Επανάσταση». Στην περίοδο αυτή, επίσης παρατηρήθηκε η λεγόμενη «Επιστημονική Επανάσταση» και η εφαρμογή των νέων επιστημονικών επιτευγμάτων σε τεχνολογικές βελτιώσεις που οδήγησαν στη [[Βιομηχανική Επανάσταση]]. Η ιβηρική εκμετάλλευση του Νέου Κόσμου, που ξεκίνησε με τις ανακαλύψεις του [[Χριστόφορος Κολόμβος|Χριστόφορου Κολόμβου]], συνέβαλε επίσης αποφασιστικά σε δραματικές ανακατατάξεις στον ευρωπαϊκό χώρο. Σύντομα, οι Γάλλοι και οι Άγγλοι πραγματοποίησαν τις δικές τους ανακαλύψεις στη [[Βόρεια Αμερική]]. Οι νέες μορφές εμπορίου και οι διευρυνόμενοι ορίζοντες συνέβαλαν στη δημιουργία του διεθνούς δικαίου.
Μετά την υπογραφή της συνθήκης της Βεστφαλίας το [[1648]], που τερμάτισε τον [[Τριαντακονταετής Πόλεμος|Τριαντακονταετή Πόλεμο]], ο βασιλικός απολυταρχισμός έγινε ο κανόνας στην ήπειρο, ενώ τμήματα της Ευρώπης έκαναν συνταγματικά πειράματα, με πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα την Αγγλία.'' Οι στρατιωτικές συγκρούσεις συνεχίστηκαν, αλλά είχαν λιγότερο καταστροφικές συνέπειες για τη ζωή των Ευρωπαίων. Στο ανεπτυγμένο βορειοδυτικό τμήμα της Ευρώπης η φιλοσοφία του [[Διαφωτισμός|Διαφωτισμού]] προσέφερε την ιδεολογική στήριξη στις νέες πολιτικές και κοινωνικές εξελίξεις. Στο μεταξύ, η συνεχιζόμενη αύξηση του αριθμού των εγγράμματων και η εφεύρεση των κινητών [[τυπογραφία|τυπογραφικών]] στοιχείων από τον [[Γουτεμβέργιος|Γουτεμβέργιο]], συνέβαλε στην ταχεία εξάπλωση των νέων ιδεών.
Η ανατολική Ευρώπη ήταν πεδίο σύγκρουσης ανάμεσα στη [[Σουηδία]], την [[Πολωνολιθουανική Κοινοπολιτεία]] και την [[Οθωμανική Αυτοκρατορία]]. Στο ύστερο τμήμα αυτής της περιόδου, αυτές οι τρεις δυνάμεις έχασαν την ισχύ λόγω της ανάδειξης της [[Πρωσία]]ς, της [[Ρωσία]]ς και της [[Αυστρία]]ς. Αξίζει επίσης να σημειωθεί ότι πολλοί [[Εβραίοι]] μετανάστευσαν στη δυτική από την ανατολική Ευρώπη, δημιουργώντας κοινότητες σε μέρη από τα οποία είχαν εκδιωχθεί κατά τον Μεσαίωνα.
Το [[18ος αιώνας|18ο αιώνα]], η [[Αγγλία]] διαθέτει όλο της το δυναμικό στην ανάπτυξη του στόλου, που της επέτρεψε να γίνει θαλασσοκράτειρα και να εξασφαλίσει μεγάλα πολιτικά και στρατιωτικά πλεονεκτήματα, που τα διατήρησε σχεδόν 200 χρόνια. Παράλληλα είναι η πρώτη χώρα που δημιουργεί συστηματική βιομηχανία, που χαρακτηρίζεται από τη μεγάλη συγκέντρωση εργατών, τη μηχανοποίηση και τη χρησιμοποίηση της ατμομηχανής. Η Ευρώπη, 2.500 χρόνια τώρα, εξακολουθεί να αποτελεί τον κεντρικό πυρήνα της δημιουργίας του σύγχρονου πολιτισμού. Οι άλλες ήπειροι ή είχαν παρακμάσει, όπως η [[Ασία]] και η [[Αφρική]] ή βρίσκονταν στην αρχή της δημιουργίας του δικού τους πολιτισμού, όπως η [[Αμερική]] και η [[Αυστραλία]], που τελικά και ο δικός τους πολιτισμός δεν αναπτύχθηκε από τους αυτόχθονες, αλλά από τους Ευρωπαίους μετανάστες. Παράλληλα, εκτός από πολιτική και οικονομική, γίνεται και μεγάλη πνευματική και πολιτιστική δύναμη που για πολλά χρόνια και σε πολλά σημεία, ακόμη και μέχρι σήμερα, εξακολουθεί να επιβάλλει το δικό της πολιτισμό και στους άλλους λαούς. Πέρα όμως από όλα αυτά αποτέλεσε και το θέατρο πάρα πολλών πολέμων. Από τους πιο παλιούς αξίζει να αναφερθούν ο εκατονταετής και ο τριακονταετής, ενώ από τους σύγχρονους οι δυο παγκόσμιοι.
''16ος-18ος αιώνας ===
Αποτέλεσμα της αναβαθμισμένης σημασίας της θρησκείας ήταν και η [[Μεταρρύθμιση]], που είχε βαθιές συνέπειες στην ενότητα της Ευρώπης. Τα κράτη δε χωρίστηκαν σε θρησκευτικές γραμμές μόνο εξωτερικά αλλά και εσωτερικά από θρησκευτικές διαμάχες που συχνά υποδαυλίζονταν από τους εξωτερικούς εχθρούς. Η Γαλλία υπέστη αυτή τη μοίρα κατά τον 16ο αιώνα, στους πολέμους που έμειναν γνωστοί ως [[Γαλλικοί Θρησκευτικοί Πόλεμοι]]. Η [[Αγγλία]] αντιθέτως, απέφυγε για κάποιο διάστημα αυτή τη μοίρα χάρη στον [[Αγγλικανισμός|Αγγλικανισμό]] της [[Ελισάβετ Α΄ της Αγγλίας|Ελισάβετ]]. Μεγάλο μέρος της σύγχρονης [[Γερμανία]]ς είχε κερματιστεί σε μικροσκοπικά κρατίδια υπό τη θεωρητική επικυριαρχία της [[Αγία Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία|Αγία Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας]], που είχε επίσης διχαστεί με βάση θρησκευτικές γραμμές, ωσότου ο [[Τριαντακονταετής Πόλεμος]] αντικατέστησε τη θρησκεία με τον εθνικισμό ως κινητήρια δύναμη των ευρωπαϊκών συγκρούσεων.
Στη διάρκεια του πρώτου μέρους της περιόδου, ο [[καπιταλισμός]] αντικαθιστούσε το [[φεουδαλισμός|φεουδαλισμό]] ως κύρια μορφή οικονομικής οργάνωσης, τουλάχιστον στο δυτικό μισό της Ευρώπης. Τα διαρκώς υπό επέκταση σύνορα της αποικιοκρατίας οδήγησαν στην «Εμπορική Επανάσταση». Στην περίοδο αυτή, επίσης παρατηρήθηκε η λεγόμενη «Επιστημονική Επανάσταση» και η εφαρμογή των νέων επιστημονικών επιτευγμάτων σε τεχνολογικές βελτιώσεις που οδήγησαν στη [[Βιομηχανική Επανάσταση]]. Η ιβηρική εκμετάλλευση του Νέου Κόσμου, που ξεκίνησε με τις ανακαλύψεις του [[Χριστόφορος Κολόμβος|Χριστόφορου Κολόμβου]], συνέβαλε επίσης αποφασιστικά σε δραματικές ανακατατάξεις στον ευρωπαϊκό χώρο. Σύντομα, οι Γάλλοι και οι Άγγλοι πραγματοποίησαν τις δικές τους ανακαλύψεις στη [[Βόρεια Αμερική]]. Οι νέες μορφές εμπορίου και οι διευρυνόμενοι ορίζοντες συνέβαλαν στη δημιουργία του διεθνούς δικαίου.
Μετά την υπογραφή της συνθήκης της Βεστφαλίας το [[1648]], που τερμάτισε τον [[Τριαντακονταετής Πόλεμος|Τριαντακονταετή Πόλεμο]], ο βασιλικός απολυταρχισμός έγινε ο κανόνας στην ήπειρο, ενώ τμήματα της Ευρώπης έκαναν συνταγματικά πειράματα, με πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα την Αγγλία.'' Οι στρατιωτικές συγκρούσεις συνεχίστηκαν, αλλά είχαν λιγότερο καταστροφικές συνέπειες για τη ζωή των Ευρωπαίων. Στο ανεπτυγμένο βορειοδυτικό τμήμα της Ευρώπης η φιλοσοφία του [[Διαφωτισμός|Διαφωτισμού]] προσέφερε την ιδεολογική στήριξη στις νέες πολιτικές και κοινωνικές εξελίξεις. Στο μεταξύ, η συνεχιζόμενη αύξηση του αριθμού των εγγράμματων και η εφεύρεση των κινητών [[τυπογραφία|τυπογραφικών]] στοιχείων από τον [[Γουτεμβέργιος|Γουτεμβέργιο]], συνέβαλε στην ταχεία εξάπλωση των νέων ιδεών.
Η ανατολική Ευρώπη ήταν πεδίο σύγκρουσης ανάμεσα στη [[Σουηδία]], την [[Πολωνολιθουανική Κοινοπολιτεία]] και την [[Οθωμανική Αυτοκρατορία]]. Στο ύστερο τμήμα αυτής της περιόδου, αυτές οι τρεις δυνάμεις έχασαν την ισχύ λόγω της ανάδειξης της [[Πρωσία]]ς, της [[Ρωσία]]ς και της [[Αυστρία]]ς. Αξίζει επίσης να σημειωθεί ότι πολλοί [[Εβραίοι]] μετανάστευσαν στη δυτική από την ανατολική Ευρώπη, δημιουργώντας κοινότητες σε μέρη από τα οποία είχαν εκδιωχθεί κατά τον Μεσαίωνα.
Το [[18ος αιώνας|18ο αιώνα]], η [[Αγγλία]] διαθέτει όλο της το δυναμικό στην ανάπτυξη του στόλου, που της επέτρεψε να γίνει θαλασσοκράτειρα και να εξασφαλίσει μεγάλα πολιτικά και στρατιωτικά πλεονεκτήματα, που τα διατήρησε σχεδόν 200 χρόνια. Παράλληλα είναι η πρώτη χώρα που δημιουργεί συστηματική βιομηχανία, που χαρακτηρίζεται από τη μεγάλη συγκέντρωση εργατών, τη μηχανοποίηση και τη χρησιμοποίηση της ατμομηχανής. Η Ευρώπη, 2.500 χρόνια τώρα, εξακολουθεί να αποτελεί τον κεντρικό πυρήνα της δημιουργίας του σύγχρονου πολιτισμού. Οι άλλες ήπειροι ή είχαν παρακμάσει, όπως η [[Ασία]] και η [[Αφρική]] ή βρίσκονταν στην αρχή της δημιουργίας του δικού τους πολιτισμού, όπως η [[Αμερική]] και η [[Αυστραλία]], που τελικά και ο δικός τους πολιτισμός δεν αναπτύχθηκε από τους αυτόχθονες, αλλά από τους Ευρωπαίους μετανάστες. Παράλληλα, εκτός από πολιτική και οικονομική, γίνεται και μεγάλη πνευματική και πολιτιστική δύναμη που για πολλά χρόνια και σε πολλά σημεία, ακόμη και μέχρι σήμερα, εξακολουθεί να επιβάλλει το δικό της πολιτισμό και στους άλλους λαούς. Πέρα όμως από όλα αυτά αποτέλεσε και το θέατρο πάρα πολλών πολέμων. Από τους πιο παλιούς αξίζει να αναφερθούν ο εκατονταετής και ο τριακονταετής, ενώ από τους σύγχρονους οι δυο παγκόσμιοι.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Αφήστε το μήνυμά σας εδώ.....
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.